Download Oi Aretes Toy Polemoy Mythistorhma Gia to Mega Aleksandro PDF

TitleOi Aretes Toy Polemoy Mythistorhma Gia to Mega Aleksandro
File Size2.3 MB
Total Pages251
Document Text Contents
Page 2

Περιεχόμενα

Σημείωση για τον αναγνώστη 11

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η ΟΡΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ
1. Ένας στρατιώτης 17
2. Η χώρα μου 23
3. Ινδία 30
4. Τελαμών 41

ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ
5. Η λοξή φάλαγγα 47
6. Κρατερός 67
7. Τα δόντια του δράκου 74
8. Ο Ιερός Λόχος 95

ΒΙΒΛΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΣ
9. Ο δαίμονάς μου 103

10. Ηφαιστίων 122

ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΤΟ ΟΝΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ
11. Η μάχη του Γρανικού 135

ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
12. Μεγάλα έργα 175
13. Σκοτώστε το βασιλιά 185
14. Η στήλη του Ιωνά 198
15. Η Ερινύα 206
16. Η μάχη της Ισσού 220

. 9 .

Page 125

ΣΤΙΒΕΝ ΠΡΕΣΣΦΙΛΝΤ

Oι εργασίες είναι εντυπωσιακές, έχουν εκατό πόδια
βάθος και φάρδος όσο μια μικρή πόλη. Μπροστά, εκεί
που θα ανοίξουν οι πύλες για να στρέψουν το ποτάμι στη
διώρυγα, υπάρχουν δύο πίνακες από ψαμμόλιθο ύψους
πενήντα ποδών. Γλύπτες εργάζονται πάνω στις σκαλω­
σιές, σμιλεύοντας μια εικόνα στο βράχο.

«Τίνος είναι αυτό το πρόσωπο;» ρωτώ.
Ο Διάδης γελά. «Του βασιλιά, φυσικά».
«Ποιανού βασιλιά;»
«Μα... εσύ, άρχοντά μου».
Κοιτάζω ξανά. «Αυτό δεν είναι το πρόσωπό μου».
Όλο το αίμα φεύγει από το μηχανικό. Ρίχνει μια μα­

τιά στον Ηφαιστίωνα, σαν να ζητάει τη βοήθειά του.
«Μα, είναι, βασιλιά μου...»

«Θέλεις να πεις ότι ψεύδομαι;»
«Όχι βέβαια».
«Είναι το πρόσωπο του πατέρα μου. Οι τέκτονες σκα­

λίζουν την κατατομή του Φιλίππου».
Ο μηχανικός ρίχνει άλλο ένα έντρομο βλέμμα, αυτή τη

φορά στον Κρατερό.
«Ποιος σου είπε να σκαλίσεις το πρόσωπο του πατέ­

ρα μου;».
«Σε παρακαλώ, κοίταξε, άρχοντά μου...»
«Κοιτάζω».
«Ο Φίλιππος είχε γενειάδα, η εικόνα είναι ξυρισμένη!»
Ο παλιοψεύτης. Του δίνω μια γροθιά στα μούτρα.

Στριγκλίζει σαν γυναικούλα και πέφτει κάτω σαν γου­
ρούνι που το σφάζουν.

Ο Κρατερός και ο Τελαμών μου αρπάζουν το χέρι.
Στους πύργους και στις σκαλωσιές χιλιάδες άντρες κοι­
τούν με ανοιχτό το στόμα.

Ο Ηφαιστίων πιάνει το μέτωπό μου. «Έχεις πυρετό».
Και μετά, δυνατά, σε όλους: «Ο βασιλιάς ψήνεται».

. 254 .

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Πτολεμαίος βοηθάει το μηχανικό να σηκωθεί. Ο
ανελκυστήρας έχει σταματήσει σαράντα πόδια μέσα στο
πηγάδι. «Ανεβάστε μας!» διατάζει ο Ηφαιστίων.

Επάνω ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν τοίχο από
απορημένα πρόσωπα.

«Ο βασιλιάς κατάπιε ποταμίσιο νερό. Αρρώστησε»
δηλώνει ο Ηφαιστίων για να το ακούσουν όλοι. Ζητάει να
έρθουν οι γιατροί μου. Είναι φανερό ότι με πείραξε ο
ήλιος.

Στη σκηνή, χαίρομαι που μπορώ να προσποιηθώ τον
άρρωστο. Πίνω μέχρι που γίνομαι τύφλα στο μεθύσι, με­
τά χάνω τις αισθήσεις μου ανακουφισμένος. Ο Ηφαιστίων
θα μείνει δίπλα μου. Διώχνει τους βασιλικούς παίδες και
βγάζει όλη τη νύχτα στην καρέκλα. Όταν ξυπνάω, με πνί­
γουν η λύπη και οι τύψεις. Η πρώτη μου σκέψη να είναι
να αποζημιώσω το Διάδη με χρυσάφι και τιμές για την
προσβολή που του έκανα. Ο Ηφαιστίων μου λέει να ησυ­
χάσω. Το έκανε ήδη.

Πηγαίνουμε με τους μάντεις για την πρωινή θυσία. Το
κεφάλι μου πάει να σπάσει, λες και έχει καρφωθεί μέσα
η αιχμή ενός κονταριού. Έχασα τον έλεγχο, όχι μόνο αυ­
τού του στρατού, αλλά και του εαυτού μου; Μπορώ να
κυβερνήσω τούτη την ύστατη στιγμή ακόμα και την καρ­
διά μου; Περνάει λίγη ώρα μέχρι να μπορέσω να μιλήσω.

«Θυμάσαι, Ηφαιστίων, τι είπες την παραμονή της μά­
χης της Χαιρώνειας;»

«Ότι μετά το τέλος της μάχης θα είμαστε διαφορετι­
κοί άνθρωποι. Μεγαλύτεροι και πιο σκληροί».

Ύστερα από λίγο. «Είναι ευκολότερο».
«Τι πράγμα;»
«Να αρχίσουμε δράση».
«Ανοησίες! Είσαι κουρασμένος».
«Κατάφερνα συνήθως να ξεχωρίζω τον εαυτό μου από

. 255 .

Page 126

ΣΤΙΒΕΝ ΠΡΕΣΣΦΙΛΝΤ

το δαίμονά μου. Τώρα είναι πιο δύσκολο. Δεν μπορώ να
ξεχωρίσω μερικές φορές πού τελειώνει αυτός και που αρ­
χίζω εγώ».

«Δεν είσαι το χάρισμα σου, Αλέξανδρε. Χρησιμοποιείς
το χάρισμά σου».

«Αλήθεια;»
Όταν ξεκινήσαμε, λέω, εκτιμούσα στους φίλους μου το

θάρρος και τη σοφία, την εξυπνάδα, τα πνευματώδη
αστεία και την τόλμη. Τώρα το μόνο που ζητώ είναι πί­
στη και αφοσίωση. «Στο τέλος, έχω ακούσει, ένας άντρας
δεν μπορεί να εμπιστευτεί ούτε τον εαυτό του. Μόνο το
χάρισμά του. Μόνο το δαίμονά του».

Την ημέρα που θα φτάσω σ' αυτό το στάδιο, θα έχω
γίνει ένα τέρας.

«Ο δαίμων» λέω «δεν είναι κάτι που μπορείς να το
ακυρώσεις. Είναι μια φυσική δύναμη. Αν πω ότι δεν εί­
ναι ίδιον του ανθρώπου είναι κατά το ήμισυ σωστό, για­
τί καραδοκεί εντός του ανθρώπου. Κάνεις μια συμφωνία
μαζί του. Σε προικίζει με πανσοφία. Αλλά κάνεις συμ­
μαχία με τον ανεμοζάλη και καβαλικεύεις τη ράχη μιας
τίγρης».

Στο τέλος της ημέρας, επιστρέφω με τον Ηφαιστίωνα
στον τόπο των εκσκαφών του Διάδη. Πράγματι, το πρό­
σωπο που είναι σκαλισμένο στην πέτρα είναι το δικό μου.

Το επόμενο πρωί συγκαλώ το συμβούλιο. «Αποφάσι­
σα να μην εκτρέψω τον ποταμό. Συγκεντρώστε τις λέμ­
βους που φέρατε από τον Ινδό. Θα περάσουμε απέναντι,
μόλις είμαστε έτοιμοι, με έφοδο μέσα στο νερό».

. 256 .

18

Λάφυρα πολέμου

ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΕΡΣΙΚΟΥ στρατοπέδου μετά
την Ισσό, έπεσαν στα χέρια μου μερικές επιστολές. Ήταν
προτάσεις προς το Δαρείο από διάφορες πόλεις της
Ελλάδας που συνωμοτούσαν για την ανατροπή μου. Στην
πραγματικότητα, η όλη υπόθεση περιλάμβανε επίσης ένα
κοπάδι απεσταλμένων από τη Σπάρτη, τις Θήβες, την
Κόρινθο, την Ήλιδα και την Αθήνα. Όλοι αυτοί ήταν πα­
ρόντες στο περσικό στρατόπεδο με αποστολή να δρά­
σουν ύπουλα εναντίον μου.

Δεν είμαι νεοφώτιστος στην πολιτική. Δεν έχω ψευ­
δαισθήσεις. Γνώριζα κάθε εκδοχή της εκστρατείας του
Αιγαίου και γι' αυτό το λόγο πήρα τα μέτρα μου: στέ­
ρησα από το εκστρατευτικό σώμα τη μισή μακεδονική
δύναμη -οκτώ τάξεις πεζεταίρων και πέντε ίλες εταίρων,
που άφησα πίσω ως φρουρά με τον Αντίπατρο στην
Ελλάδα-, φρόντισα για την ουδετερότητα των παραλίων
ύστερα από επίπονες και δαπανηρές προσπάθειες, έδει­
ξα επιείκεια και προσοχή στην Αθήνα, συγχώρησα εκεί­
νους που δούλευαν εναντίον μου σε ορισμένες ελληνικές
πόλεις. Όλα αυτά τα έκανα με σκοπό να κατευνάσω τις
αντιθέσεις στην πατρίδα. Έπρεπε να εξασφαλίσω τη βά­
ση μου από τις εξεγέρσεις των πόλεων, τις οποίες θα επι­
χειρούσαν είτε μόνες τους είτε συμμαχώντας με το βασι-

. 257 .

Page 250

ΣΤΙΒΕΝ ΠΡΕΣΣΦ1ΛΝΤ

τη μάχη των Γαυγαμήλων και είπε: «Αυτό μπορεί να σε
ενδιαφέρει». Πολλά ευχαριστώ στην Erica Poseley για τις
πολύτιμες συμβουλές της σε ιππικά θέματα και στη δό­
κτορα Linda Rydgig και δόκτορα Brad Dygert για τις
κτηνιατρικές γνώσεις τους. Στον Steffen White για την
ακούραστη δημιουργικότητα του όσον αφορά στην υπο­
στήριξη και προώθηση αυτού του σχεδίου. Κι ακόμη στο
δόκτορα Ιπποκράτη Κάντζιο όπως πάντα, στον γκουρού
μου σε οτιδήποτε έχει σχέση με την Ελλάδα.

. 504 .

Page 251

Ο Μέγας Αλέξανδρος (356-323 π.Χ.) έγινε Βασιλιάς της Μακεδονίας οε ηλικία
δεκαεννέα ετών. Έδωοε τις μεγαλύτερες μάχες του και κατέκτησε
την πανίσχηρη περσική αυτοκρατορία προτού συμπληρώσει τα είκοσι πέντε
του χρόνια. Πέθονε σε ηλικία τριάντα τριών ετών, χωρίς να ηττθεί ποτέ.
Η φήμη του ως εξαίρετου πολεμιστή και αρχηγού δεν έχει ανάλογο
στα ιστορικά χρονικά.
Στο βιβλίο αυτό, ο ίδιος ο Αλέξανδρος, σε μια προσπάθεια να βρει «κάποιον
που να μπορεί να ακούει χωρίς να κρίνει και που να κρατάει το στόμα του
κλειστό», αφηγείται την ιστορία του: «Πάντα ήμουν στρατιώτης. Δε γνώρισα
άλλη ζωή. Από παιδί ακόμα ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα των όπλων.
Δεν πόθησα τίποτε άλλο...». Αυτή λοιπόν είναι η αρχή. Μόνο η αρχή...
Το πορτρέτο του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, του ανθρώπου
που ήταν ικανός για τα μεγαλύτερα επιτεύγματα και τα μεγαλύτερα σφάλματα,
σχηματίζεται μπροστά στα μάτια του αναγνώοτη φωτισμένο από ένα
καινούριο φως.

Οι αρετές του πολέμου συνδυάζουν τον εξομολογητικό τόνο του προσωπικού
ημερολογίου με την κοφτή γραφή των πολεμικών ανακοινωθέντων, Ο Στίβεν
Πρέσσφιλντ ζωντανεύει με μοναδικό τρόπο ένα θρυλικό ήρωα που μπορούσε
να είναι τολμηρός και ευαίσθητος, παθιασμένος και αφοσιωμένος, αλλά
συγχρόνως ανάλγητος και απρόβλεπτος. Επιπλέον, περιγράφοντας
αριστοτεχνικά τις συγκρούσεις και αποκαλύπτοντας τις τακτικές των
αντιπάλων, ξαναζωντανεύει την αιματηρή ατμόσφαιρα των πεδίων των μαχών,
φέρνοντας μπροστά στα μάτια μας ανάγλυφη μια ηρωική όσο και άγρια εποχή.

Similer Documents